براساس این گزارش، هویت برای مردم بومی فقط یک کلمه نیست؛ آنها با از دست دادن زمینهای اجدادیشان، زبان، فرهنگ، دانش سنتی و حتی معنویت خود را هم از دست میدهند. به همین دلیل، حضور در نشستهای جهانی که درباره آینده آنها تصمیم میگیرند، برایشان حیاتی است. صندوق داوطلبانه سازمان ملل برای مردم بومی، این امکان را فراهم میکند که نمایندگان این جوامع، پای در محل تصمیمگیریهای جهانی بگذارند و از هویت خود دفاع کنند.
آنا جسا مای کریسوستومو، رهبر جوان قبیله «اوبو-مانووو» از فیلیپین، با حمایت این صندوق در نشست آوریل ۲۰۲۶ سازمان ملل شرکت کرد. وی در آنجا توضیح داد که برای مردم بومی، «سلامتی» فقط به معنی بیمار نبودن نیست، بلکه به زمین، فرهنگ و هویت آنها گره خورده است. کریسوستومو گفت: «وقتی سرزمینهایمان را از دست میدهیم، فقط یک قلمرو را از دست نمیدهیم، بلکه بخشی از وجودمان را به خطر میاندازیم.» او تأکید کرد که توسعه اقتصادی نباید به بهای نابودی هویت بومیان تمام شود.
اولگا مونتوفار کونترراس، یک زن بومی دارای معلولیت از مکزیک، با کمک همین صندوق در کنفرانس ژوئیه ۲۰۲۶ سازمان ملل حضور یافت. وی که یکی از معدود زنان بومی دارای معلولیت حاضر در این نشستهاست که توانست با حمایت صندوق، برای اولین بار بحثی درباره حقوق این گروه در سازمان ملل ترتیب دهد. کونترراس میگوید: «حضور در این فضاها به ندرت برای ما ممکن میشود، اما وقتی میرسیم، میتوانیم صدای کسانی باشیم که نادیده گرفته شدهاند.»
«هرنان والس»، مدیر بخش مردمان بومی در کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل، میگوید که کار این صندوق فقط به تأمین هزینه سفر ختم نمیشود. صندوق با آموزش نمایندگان، به آنها کمک میکند تا پس از بازگشت به کشورشان، آنچه را در سازمان ملل آموختهاند به جوامع خود منتقل کنند و از دولتها بخواهند به تعهدات خود عمل کنند. به این ترتیب، حضور در یک نشست جهانی به زنجیرهای برای حفظ و انتقال هویت، فرهنگ و دانش بومی به نسلهای بعدی تبدیل میشود.
با وجود این تأثیرگذاری عمیق، بودجه این صندوق کاملاً به کمکهای داوطلبانه وابسته است و در حال حاضر میتواند از کمتر از ۵ درصد متقاضیان حمایت کند. این یعنی بسیاری از صداهای بومی که میتوانند از هویت و حقوق مردم خود دفاع کنند، همچنان در حاشیه باقی میمانند.
منبع : OHCHR