نمایندگان اقلیت دالیت از آسیای جنوبی نگرانیهایی را در مورد مصونیت نهادهای حکومتی، به حاشیه راندن ساختاری زنان اقلیت دالیت و محدود شدن فضای مدنی برای مدافعان حقوق بشر مطرح کردند. آنها همچنین بر مشارکت حیاتی کارگران و فعالان زن اقلیت دالیت در تقویت پاسخگویی، کرامت انسانی و انسجام اجتماعی در سطوح محلی و جهانی تأکید کردند.
هجدهمین نشست "مجمع امور اقلیت" سازمان ملل در روزهای ۲۷ و ۲۸ نوامبر ۲۰۲۵ در ژنو برگزار شد و موضوع اصلی آن «مشارکت اقلیتها در جوامع متنوع، انعطافپذیر و صلحآمیز» بود. نمایندگان IDSN در چندین بخش از دستور کار مشارکت داشتند و در جلسات عمومی سخنرانی کردند و از طریق بیانیههای شفاهی و کتبی سهم خود را ایفا نمودند.
رسیدگی به محرکهای ساختاری طردشدگی و بیاعتمادی
روپ سونار (Rup Sunar)، نماینده ابتکار کرامت انسانی (Dignity Initiative) در نپال، در نشست افتتاحیه با موضوع «ایجاد اعتماد و انسجام اجتماعی» سخنرانی کرد. او تاکید کرد که چگونه جوامع اقلیت، از جمله دالیتها، اقلیتهای مذهبی و سایر گروههای به حاشیه رانده شده، همچنان با تبعیض ساختاری، انگ اجتماعی، گفتار نفرتپراکن و موانع قانونی و اقتصادی در جوامع روبرو هستند که همزیستی مسالمتآمیز را تضعیف میکند.
روپ با استناد به نمونههایی از آسیای جنوبی و فراتر از آن، تأکید کرد که اعتماد و انسجام اجتماعی تنها زمانی حاصل میشود که دولتها به رفع نابرابریهای ساختار بپردازند، حقوق اقلیتها را حفاظت کنند و مشارکت معنادار آنها در تصمیمگیریها را تضمین نمایند. او خواستار اقدامات قویتر برای برقراری عدالت، حفاظت بهتر در برابر جرایم ناشی از نفرت، تدارک آموزش فراگیر و ایجاد بسترهایی برای تقویت صدای اقلیتها شد.
فراخوان برای عدالت و حمایت از زنان دالیت در هند
مانیشا رانی (Manisha Rani)، نماینده "جبهه زنان دالیت هند برای حقوق" (AIDMAM)، درباره خشونت ریشهدار علیه زنان دالیت در هند صحبت کرد. او به افزایش چشمگیر جرایم علیه زنان دالیت در دهه گذشته اشاره کرد و گفت اکثریت قریب به اتفاق پروندههای مربوط به زنان دالیت در دادگاههای هند همچنان معلق باقی ماندهاند.
وی تأکید کرد که تبعیض سیستمی، همراه با نرخ پایین محکومیت و اجرای ضعیف قوانین حمایتی، همچنان اعتماد به نهادهای حکومتی هند را از بین میبرد. با وجود این، زنان دالیت همچنان نقشی محوری در تقویت پاسخگویی و بازسازی اعتماد ایفا میکنند.
توصیههای او شامل تقویت اجرای قانون پیشگیری از مظالم علیه کاستها و قبایل هند، سرمایهگذاری برای پیشرفت زنان دالیت، و اطمینان از اولویتبندی سازمان ملل برای پایان دادن به خشونت و تبعیض علیه زنان دالیت و همچنین اتخاذ چارچوبهای جهانی برای رسیدگی به تبعیض بر اساس کار و تبار است.
ابراز نگرانی درباره محدود شدن فضای مدنی در هند
یکی دیگر از نمایندگان IDSN از هند به فضای مدنی که به سرعت برای اقلیتها و مدافعان حقوق بشر در حال محدود شدن است، پرداخت. این نماینده اقلیت دالیت به افزایش لفاظیهای توهینآمیز علیه اقلیتها و اقدامات تبعیضآمیز دولتی از جمله آوارهسازی اجباری، تخریب خانهها با بولدوزر که به طور نامتناسبی جوامع مسلمان را تحت تأثیر قرار میدهد، و قتلهای فراقانونی دالیتها اشاره کرد.
همچنین نگرانیهایی مطرح شد مبنی بر اینکه سازمانهای جامعه مدنی به دلیل بیان دیدگاههای خود با اقدامات تلافیجویانه روبرو میشوند، در حالی که نهادهای ملی مانند کمیسیون ملی حقوق بشر (NHRI) هند تضعیف شدهاند. این سخنران از دولت هند خواست تا NHRI را تقویت کرده و به طور کامل با همه سازوکارهای حقوق بشری سازمان ملل تعامل کند، و همچنین فضای مدنی را تقویت نماید تا اعتماد بازسازی شده و مشارکت دموکراتیک حفظ شود.
برجسته کردن رهبری کارگران زن دالیت در زنجیرههای تأمین مایحتاج جهانی
ناوامانی مورتی (Navamani Murthi)، دبیرکل اتحادیه کارگران نساجی و عمومی تامیل نادو (TTCU)، بر مشارکت حیاتی اما کمارزش زنان کارگر دالیت در صنعت نساجی تأکید کرد. او خاطرنشان کرد که تغییر معنادار در زنجیرههای تأمین مایحتاج جهانی تنها زمانی رخ میدهد که صدای کارگران، بهویژه زنان با پیشینه کاست به حاشیه رانده شده، در مرکز توجه قرار گیرد.
او با تکیه بر تجربه شخصی خود به عنوان کارگر سابق پوشاک، توضیح داد که اتحادیههای مردمی مانند TTCU راهکارهای عملی و بلادرنگی ارائه میدهند که سیستمهای نظارتی قادر به ارائه آن نیستند. وی از برندهای جهانی خواست تا مستقیماً با سازمانهای کارگری زنمحور تعامل کنند تا کرامت، ایمنی و شرایط کاری منصفانه در کارخانههای هند تضمین شود.
ترویج پاسخگویی و شمول برای زنان و دختران دالیت در نپال
ساریتا بارماشاخا (Sarita Barmashakha)، از سازمان دالیت فمینیست (FEDO) در نپال، بر تداوم تبعیض کاستی با وجود ضمانتهای قانون اساسی برای برابری تأکید کرد. او موانع مختلف پیش روی زنان و دختران دالیت در نپال، از جمله تفکیک اجتماعی، شیوههای تبعیضآمیز کاری و دسترسی محدود به عدالت را شرح داد.
ساریتا همچنین به نمونههای مثبت رهبری زنان دالیت در نپال، مانند طرحهای سواد دیجیتال و سازماندهی در سطح محلی، اشاره کرد که تأثیر تحولآفرین در توانمندسازی جوامع دالیت را نشان میدهد. او خواستار اجرای قویتر قوانین ضد تبعیض، افزایش سرمایهگذاری در سازمانهای زنمحور دالیت، و ادغام مسئله کاست در چارچوبهای جهانی حقوق اقلیتها شد.
برجسته کردن تبعیض چندوجهی: کاست و معلولیت
کریشنا گاهاتراج (Krishna Gahatraj)، بنیانگذار انجمن دالیتهای دارای معلولیت نپال (DDAN)، در سخنرانی خود بر تلاقی کاست و معلولیت تمرکز کرد. او تأکید کرد که افراد دارای معلولیت از گروههای کاست به حاشیه رانده شده، به ویژه زنان و دختران، با تبعیض چندلایهای منحصر به فردی روبرو هستند که اغلب در چارچوبهای سیاسگذاری نادیده گرفته میشود.
او اضافه کرد زنان دالیت دارای معلولیت از مشارکت معنادار در سیاست و حکمرانی محروم هستند که نیاز به رسیدگی دارد.
او همچنین خواستار رسیدگی به مسائل معلولیت و کاست در سازوکارهای سازمان ملل و ملی، از جمله در قوانین مربوط به معلولیت شد. وی همچنین بر نیاز به سیاستهای فراگیرتر، دادههای تفکیکشده، نمایندگی بهتر و اقدامات لازم برای پاسخگویی، و تضمین مشارکت معنادار در همه سطوح تأکید نمود.
شناسایی مشارکتهای دالیتها در بنگلادش
شگوریکا داس (Shagorika Das)، از سازمان «دالیت» در بنگلادش، بیانیهای ارائه داد که بر مشارکت اساسی نادیده گرفته شده جوامع دالیت و جداسازی، انگ و تبعیض مداوم آنها تأکید داشت.
او اظهار داشت که دالیتها «شهرهای ما را تمیز میکنند، کالاهای چرمی میسازند و جامعه را سرپا نگه میدارند. با این حال، آنها همچنان جزو طردشدهترین گروهها هستند. خانههایشان جداست، فرزندانشان با انگ مواجه میشوند، و بسیاری برای دسترسی به خدمات اولیه و مشاغل منصفانه تقلا میکنند.»
در عین حال، او تأکید کرد که سازمانهای دالیتمحور در حال بلند کردن صدای خود، ترویج آموزش و مطالبه عدالت هستند.
او از دولت بنگلادش خواست تا قانون «عدم تبعیض» را تصویب کند، خدمات عمومی بدون انگ را تضمین نماید و فرصتهای مشارکت کامل و برابر زنان و جوانان دالیت در جامعه را گسترش دهد.
تعهد مستمر IDSN برای اطمینان از شنیده شدن صدای دالیتها
مشارکت IDSN در مجمع مسائل اقلیتهای سازمان ملل ۲۰۲۵ ترکیبی از سخنرانی های حامیان جوان با تجربه کمتر و فعالان باتجربهتر اقلیت دالیت بود. سخنرانیها و ارائههای آنها همچنان بر نیاز فوری به مبارزه با تبعیض کاستی در سطح جهانی و ترویج شمول معنادار جوامع دالیت در همه زمینههای زندگی عمومی تأکید میکند. مشارکت فعالان دالیت در مجمع امور اقلیت ها سازمان ملل، نه تنها مقیاس نقضهای جاری حقوق دالیت ها، بلکه سرسختی، رهبری و تخصصی دالیت ها را نشان میدهد.
IDSN مجدداً بر اهمیت اطمینان از دسترسی زنان دالیت، فعالان جوان، افراد دارای معلولیت و رهبران دالیت به انجمنهای جهانی بدون مانع تأکید میکند.
علاوه بر سخنرانیها در نشست های مجمع، اعضای هیئت IDSN با نمایندگان دولتها و مقامات سازمان ملل نیز دیدار کردند.
اقلیت دالیتها (Dalits)، به معنای زمینخورده یا ستمدیده در جنوب آسیا، جوامعی در نظام کاستی (طبقاتی) آیین هندو هستند که غیرقابل لمس یا نجس خوانده میشوند و از کمترین حقوق برخوردارند. جمعیت دالیت ها به 250 میلیون نفر در کشورهای هند و نپال و پاکستان و بنگلادش می رسد، البته در پاکستان و بنگلادش نظام کاستی هندوها مورد قبول نیست.
اگرچه دولت هند در سال ۱۹۵۰، ساختار اجتماعی و تبعیض تاریخی علیه دالیتها را که به طور سنتی “Untouchability” (نجس یا غیرقابل لمس) گفته می شود، رسماً لغو کرد و قوانینی برای حمایت از حقوق اقلیت دالیتها در هند از جمله سهمیهبندی (Reservation) در آموزش، استخدام در دولت و پارلمان وضع کرد، اما تبعیض و آزار و اذیتها (به ویژه در مناطق روستایی) همچنان یک چالش بزرگ برای اقلیت دالیت باقی مانده است.
IDSN