نامه بیش از ۱۰۰ کارشناس حقوق بین‌الملل دربارهء جنگ با ایران

ما، امضاکنندگان زیر که کارشناسان، اساتید و فعالان حقوق بین‌الملل مقیم ایالات متحده هستیم، این نامه را برای ابراز نگرانی عمیق خود نسبت به نقض‌های جدی حقوق بین‌الملل و لحن هشداردهندهء ایالات متحده، اسرائیل و ایران در منازعه مسلحانه کنونی در خاورمیانه می‌نویسیم.

یک ماه از حملات ایالات متحده و اسرائیل به سراسر ایران می‌گذرد. آغاز این کارزار نقض آشکار منشور ملل متحد بود، و رفتار نیروهای آمریکایی از آن زمان، و نیز اظهارات مقامات ارشد دولتی، نگرانی‌های جدی دربارهء نقض حقوق بشر بین‌المللی و حقوق بشردوستانه بین‌المللی، از جمله جنایات جنگی احتمالی، ایجاد می‌کند.

ما همگی بر اهمیت اعمال برابر حقوق بین‌الملل برای همه، از جمله کشورهایی که خود را رهبران جهانی می‌دانند، تأکید می‌کنیم. اظهارات اخیر مقامات ارشد دولت آمریکا که قوانین حاکم بر درگیری‌های نظامی را «احمقانه» توصیف کرده و «کشتار» را بر «قانون‌مداری» ترجیح می‌دهند، عمیقاً نگران‌کننده و به طرز خطرناکی کوته‌بینانه است. این ادعاها، به ویژه در ترکیب با رفتار قابل مشاهدهء نیروهای آمریکایی، به نظم حقوقی بین‌المللی و سیستم حقوق بین‌المللی که ما زندگی خود را وقف ترویج آن کرده‌ایم، آسیب می‌زند.

این جنگ که روزانه بین ۱ تا ۲ میلیارد دلار از مالیات‌دهندگان آمریکایی هزینه دارد، آسیب قابل توجهی به غیرنظامیان منطقه وارد می‌کند، منجر به مرگ صدها غیرنظامی در سراسر خاورمیانه شده، و باعث خسارات جدی زیست‌محیطی و اقتصادی می‌شود.

ما این نامه را برای ابراز نگرانی دربارهء چهار موضوع می‌نویسیم: ۱) حق توسل به جنگ (jus ad bellum) یا تصمیم به جنگ، ۲) حقوق حاکم بر مخاصمات (jus in bello) یا نحوهء انجام خصومت‌ها، ۳) اظهارات و تهدیدهای مقامات ارشد آمریکا و متحدانشان که حاکی از سوءاستفاده‌های بیشتر است، و ۴) نابودی سازوکارهای نهادی کاهش آسیب به غیرنظامیان در داخل دولت آمریکا به عنوان بخشی از رویکرد «دست‌باز» (gloves off) پیت هگزت، وزیر دفاع آمریکا، به جنگ‌اوری.


۱. نگرانی‌های مربوط به حق توسل به جنگ (jus ad bellum):

حملاتی که ایالات متحده و اسرائیل در ۲۸ فوریه ۲۰۲۶ انجام دادند، به وضوح ممنوعیت استفاده از زور مندرج در منشور ملل متحد را نقض کرد. اعمال زور علیه کشور دیگر تنها در صورت دفاع مشروع در برابر حملهء مسلحانهء بالفعل یا قریب‌الوقوع، یا در صورت مجوز شورای امنیت سازمان ملل مجاز است. شورای امنیت این حمله را مجوز نداد. ایران به اسرائیل یا ایالات متحده حمله نکرده بود. علیرغم ادعاهای متنوع و گاه متناقض دولت ترامپ، هیچ مدرکی وجود ندارد که ایران تهدید قریب‌الوقوعی ایجاد کرده باشد که بتواند ادعای دفاع مشروع را پشتیبانی کند. بسیاری از کارشناسان حقوق بین‌الملل نتیجه گرفته‌اند که اقدامات اسرائیل و ایالات متحده منشور ملل متحد را نقض می‌کند، از جمله رئیس و رئیس‌منتخب انجمن حقوق بین‌الملل آمریکا و رئیس شعبهء آمریکایی انجمن حقوق بین‌الملل؛ آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل متحد نیز این حملات را به عنوان تضعیف صلح و امنیت بین‌المللی محکوم کرد.


۲. نگرانی‌ها درباره نقض حقوق بشردوستانه بین‌المللی:

قوانین مخاصمات مسلحانه، رفتار جنگی همهء طرف‌های درگیر در منازعهء جاری را محدود می‌کند. ما نگرانیم که این قوانین بنیادین ممکن است نقض شده باشند، از جمله در زمینهء حملات گزارش‌شده به غیرنظامیان و اهداف غیرنظامی مانند رهبران سیاسی که نقش نظامی ندارند، زیرساخت‌های نفت و گاز از جمله پارس جنوبی، و نمک‌زدایی آب. در ۱۹ مارس، وُلکر تورک، کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد، حملات به زیرساخت‌های انرژی را محکوم کرد و به اثرات «فاجعه‌بار» آنها برای غیرنظامیان اشاره نمود.

ما به شدت نگران حملاتی هستیم که به مدارس، مراکز بهداشتی و منازل مسکونی اصابت کرده است. هلال احمر ایران گزارش می‌دهد که «۶۷,۴۱۷ مکان غیرنظامی مورد اصابت قرار گرفته که از این تعداد ۴۹۸ مورد مدرسه و ۲۳۶ مرکز بهداشتی بوده است.» گزارشی از سوی سازمان‌های پیشرو جامعه مدنی نشان می‌دهد که بین ۲۸ فوریه تا ۲۳ مارس، حداقل ۱,۴۴۳ غیرنظامی ایرانی از جمله ۲۱۷ کودک، توسط نیروهای آمریکایی و اسرائیلی کشته شده‌اند.

حمله به دبستان میناب به ویژه نگران‌کننده است. در ۲۸ فوریه، به مدرسهء ابتدایی شجرهء طیبه در میناب ایران حمله شد که به گفته مقامات ایرانی منجر به مرگ حداقل ۱۷۵ نفر، بسیاری از آنها کودک، گردید. بر اساس اطلاعات به‌راحتی قابل دسترس آنلاین و تصاویر ماهواره‌ای تجاری موجود، به نظر می‌رسد این ساختمان برای یک دهه به عنوان مدرسه استفاده می‌شده است. رئیس‌جمهور ترامپ مسئولیت آمریکا را رد کرد و به دروغ گفت که «این کار توسط ایران انجام شده است.» با این حال، به گزارش‌های رسیده، تحقیقات مقدماتی وزارت دفاع تعیین کرده است که این حمله توسط آمریکا انجام شده و هدف‌گیری بر اساس اطلاعات قدیمی بوده است. این حمله احتمالاً حقوق بشردوستانه بین‌المللی را نقض می‌کند و اگر شواهدی یافت شود که مسئولان آن بی‌پروا بوده‌اند، می‌تواند جنایت جنگی نیز محسوب شود. این حمله در میان مرگبارترین حملات تکی ارتش آمریکا به غیرنظامیان در دهه‌های اخیر است.


۳. نگرانی‌ها درباره اظهارات و تهدیدهای مقامات ارشد:

ما عمیقاً نگران اظهارات خطرناکی هستیم که مقامات دولتی در طول جنگ مطرح کرده‌اند، از جمله:

الف. تهدید به امان ندادن (denial of quarter): در ۱۳ مارس، پیت هگزت، وزیر دفاع، اظهار داشت: «ما به فشار آوردن ادامه می‌دهیم، به پیشروی، هیچ امانی، هیچ رحمی برای دشمنانمان.» در حقوق بین‌الملل، «اعلام اینکه امانی داده نخواهد شد» به ویژه ممنوع است؛ این ممنوعیت در کتابچهء قوانین جنگی خود وزارت دفاع نیز ذکر شده است. اظهارات هگزت به احتمال زیاد هم حقوق بشردوستانه بین‌المللی و هم قانون جنایات جنگی ایالات متحده (۱۸ U.S.C. ۲۴۴۱) را نقض می‌کند. دستور یا تهدید به امان ندادن، جنایت جنگی است.

ب. نادیده گرفتن قوانین درگیری و حقوق بین‌الملل: اظهارات «امان ندادن» وزیر دفاع هگزت پس از اظهارات به همان اندازه نگران‌کنندهء وی، از جمله در ۲۵ سپتامبر ۲۰۲۵ و ۲ مارس ۲۰۲۶، مبنی بر اینکه آمریکا با «قوانین احمقانهء درگیری» نمی‌جنگد، مطرح شد. در ۸ ژانویه ۲۰۲۶، رئیس‌جمهور ترامپ اظهار نگران‌کننده‌ای کرد که «من به حقوق بین‌الملل نیاز ندارم.» در ۱۳ مارس، او گفت که آمریکا ممکن است حملاتی را علیه ایران «فقط برای تفریح» انجام دهد.

ج. تهدید علیه زیرساخت‌های انرژی: رئیس‌جمهور ترامپ در ۱۳ مارس ۲۰۲۶ تهدید کرد: «من می‌توانم ظرف یک ساعت چیزهایی را از بین ببرم، نیروگاه‌هایی که برق تولید می‌کنند، آبی که تولید می‌کنند... ما می‌توانیم کارهایی انجام دهیم که آنقدر بد باشد که آنها به عنوان یک ملت هرگز نتوانند دوباره بازسازی کنند.» حقوق بین‌الملل از حمله به تاسیسات ضروری برای بقای غیرنظامیان حمایت می‌کند، و حملات تهدیدشده توسط ترامپ، در صورت اجرا، می‌تواند شامل جنایات جنگی باشد. در ۲۱ مارس، رئیس‌جمهور ترامپ بیشتر تهدید کرد که نیروگاه‌های ایران را «محو» خواهد کرد. مایک والتز، سفیر آمریکا در سازمان ملل...


۴. نگرانی‌ها درباره تضمین‌های نهادی در برابر نقض‌های بیشتر:

از آغاز دومین دورهء ریاست‌جمهوری ترامپ، وزارت دفاع تحت رهبری وزیر هگزت به طور عمدی و سیستماتیک محافظت‌هایی را که برای تضمین پایبندی به حقوق بشردوستانه بین‌المللی طراحی شده بودند، تضعیف کرده است. این شامل برکناری وکلای ارشد نظامی بدون ذکر عمومی سوءرفتار، و جایگزینی قضات دادستانی ارتش، نیروی دریایی و نیروی هوایی (Judge Advocates General) است که به طور مستقیم نظارت حقوقی بر عملیات‌های رزمی را تضعیف می‌کند. همچنین «تیم‌های محیط زیست غیرنظامی» و سایر سازوکارهایی که به طور خاص برای محدود کردن آسیب به غیرنظامیان در طول عملیات طراحی شده بودند، لغو شده‌اند. راهبرد دفاع ملی ۲۰۲۶ به طور کامل ارجاعات به حفاظت از غیرنظامیان و حقوق بین‌الملل را حذف کرده است. این تغییرات به ویژه با توجه به اظهارات پیت هگزت، وزیر دفاع، مبنی بر اینکه قوانین درگیری با «جنگیدن برای پیروزی» تداخل دارد، نگران‌کننده است.


امضاکنندگان: 


۱. پروفسور تام دَنِنبام – دانشیار حقوق بین‌الملل، مدرسهء فلچر، دانشگاه تافتس.

۲. پروفسور ربکا همیلتون – استاد حقوق، دانشکدهء حقوق دانشگاه آمریکا واشنگتن.

۳. پروفسور عادل احمد حق – استاد حقوق و محقق کرسی قاضی جان او. نیومن، دانشکدهء حقوق راتگرز.

۴. پروفسور اونا آ. هاتاوی – استاد حقوق بین‌الملل جرارد سی. و برنیس لاتروب اسمیت، دانشکدهء حقوق ییل.

۵. پروفسور گیبور رونا – استاد عملی، دانشکدهء حقوق کاردوزو.

۶. پروفسور ویلیام ایسوز – استاد برجستهء حقوق دین، دانشکدهء حقوق کالیفرنیا وسترن.

۷. پروفسور آنتونی کلارک آرند – استاد دولت و خدمات خارجی، دانشگاه جرجتاون.

۸. پروفسور اسلی بالی – استاد حقوق، دانشکدهء حقوق ییل.

۹. پروفسور گری باس – استاد سیاست و امور بین‌الملل، دانشگاه پرینستون.

۱۰. زو بیدل، دکترای حقوق – همکار وابسته، مرکز ژنو برای سیاست امنیتی.

۱۱. پروفسور کوین جان هلر – استاد حقوق بین‌الملل، دانشگاه کپنهاگ؛ استاد حقوق، دانشگاه ملی استرالیا.

۱۲. پروفسور مارتین فلاهرتی – استاد خانوادهء لایتنر در حقوق بین‌الملل بشر، دانشکدهء حقوق فوردهام.

۱۳. حنا شمسی، دکترای حقوق – مدیر پروژهء امنیت ملی، اتحادیهء آزادی‌های مدنی آمریکا (ACLU).

۱۴. پروفسور جورج بیشارات – استاد بازنشستهء حقوق، دانشکدهء حقوق یوسی سانفرانسیسکو.

۱۵. پروفسور لوری بلانک – استاد بالینی حقوق و مدیر مرکز حقوق بین‌الملل و تطبیقی، دانشکدهء حقوق دانشگاه اموری.

۱۶. تس بریجمن، دکترای حقوق – سردبیر مشترک، جاست سکیوریتی؛ همکار ارشد، مرکز رایس در مورد قانون و امنیت، دانشکدهء حقوق نیویورک.

۱۷. پروفسور رزا بروکس – استاد حقوق و سیاست اسکات کی. گینزبورگ، مرکز حقوقی دانشگاه جرجتاون.

۱۸. پروفسور سارا ناکی – استاد حقوق بین‌الملل هربرت و رز روبین، دانشکدهء حقوق کلمبیا.

۱۹. پروفسور کریس جی. برگر – مشاور حقوق بین‌الملل و استاد مدعو حقوق.

۲۰. مگان کورارینو، دکترای حقوق – وکیل حقوق بین‌الملل بشر و مشاور حقوقی.

۲۱. پروفسور لوری دامروش – استاد حقوق بین‌الملل و دیپلماسی همیلتون فیش، دانشکدهء حقوق کلمبیا.

۲۲. پروفسور مارگارت دگازمن – استاد حقوق جیمز ای. بیزلی، دانشکدهء حقوق بیزلی دانشگاه تمپل.

۲۳. پروفسور جسیکا دورسی – استادیار حقوق بین‌الملل، دانشگاه اوترخت.

۲۴. پروفسور جیمز سیلک – استاد بالینی حقوق بشر بینگر، دانشکدهء حقوق ییل.

۲۵. پروفسور فیونا دِ لوندراس – استاد مطالعات حقوقی جهانی، دانشگاه بیرمنگام.

۲۶. پروفسور مارک درامبل – استاد حقوق کلاس فارغ‌التحصیلان ۱۹۷۵، دانشگاه واشینگتن و لی.

۲۷. پروفسور پاملا گلدبرگ – استاد حقوق، دانشکدهء حقوق دانشگاه شهر نیویورک (CUNY).

۲۸. پروفسور رایان گودمن – استاد حقوق آن و جوئل ارنکرانتس، دانشکدهء حقوق نیویورک.

۲۹. پروفسور نینکه گراسمن – استاد حقوق، دانشکدهء حقوق دانشگاه بالتیمور.

۳۰. پروفسور مونیکا حکیمی – استاد حقوق ویلیام اس. باینکه، دانشکدهء حقوق کلمبیا.

۳۱. استیون هیل، دکترای حقوق – مشاور حقوقی پیشین وزارت امور خارجه ایالات متحده؛ مشاور حقوقی پیشین ناتو.

۳۲. پروفسور هرست هانوم – استاد بازنشستهء حقوق بین‌الملل، مدرسهء فلچر، دانشگاه تافتس.

۳۳. پروفسور لارنس هلفر – استاد حقوق هری آر. چادویک، سینیور، دانشکدهء حقوق دانشگاه دوک.

۳۴. پروفسور کریستف هینس – (یادبود) استاد حقوق بشر، دانشگاه پرتوریا.

۳۵. پروفسور دینا هورویتز – مشاور حقوق بین‌الملل بشر.

۳۶. پروفسور درک جینکس – استاد حقوق مارس مکلین، دانشکدهء حقوق دانشگاه تگزاس.

۳۷. پروفسور ایان جانستون – استاد حقوق بین‌الملل، مدرسهء فلچر، دانشگاه تافتس.

۳۸. پروفسور دیوید کِی – استاد بالینی حقوق، دانشکدهء حقوق دانشگاه کالیفرنیا، ارواین.

۳۹. پروفسور بندیکت کینگزبری – معاون دین و استاد حقوق موری و آیدا بکر، دانشکدهء حقوق نیویورک.

۴۰. پروفسور ایال بن ونیشتی – استاد حقوق بین‌الملل وهول، دانشگاه کمبریج.

۴۱. پروفسور هارولد هونگجو کُه – استاد ممتاز حقوق بین‌الملل استرلینگ، دانشکدهء حقوق ییل.

۴۲. پروفسور دورین لوستیگ – دانشیار، دانشکدهء حقوق دانشگاه تل آویو.

۴۳. پروفسور ایتامار مان – دانشیار، دانشکدهء حقوق دانشگاه حیفا.

۴۴. پروفسور مگ ساترثویت – استاد حقوق بالینی، دانشکدهء حقوق نیویورک.

۴۵. پروفسور شانتال توماس – استاد حقوق خانوادهء رادیس، دانشکدهء حقوق کرنل.

۴۶. پروفسور بث استیونز – استاد برجسته، دانشکدهء حقوق راتگرز.

۴۷. پروفسور سایرا محمد – استاد حقوق، دانشکدهء حقوق دانشگاه کالیفرنیا، برکلی.

۴۸. پروفسور مارک آ. درامبل – مدیر مؤسسهء حقوق فراملی، دانشگاه واشینگتن و لی.

۴۹. پروفسور جایا رامجی-نوگالس – استاد حقوق آی. هرمان استرن، دانشکدهء حقوق بیزلی دانشگاه تمپل.

۵۰. پروفسور نائومی روت-آریازا – استاد برجستهء بازنشستهء حقوق، دانشکدهء حقوق یوسی سانفرانسیسکو.

۵۱. پروفسور دیوید پی. استوارت – استاد عملی و مدیر برنامهء دانشپژوهان حقوق جهانی، مرکز حقوقی دانشگاه جرجتاون.

۵۲. پروفسور جنیفر تراهان – استاد بالینی امور جهانی، مرکز امور جهانی نیویورک.

۵۳. پروفسور ریچل ای. ون لندینگهام – استاد حقوق، دانشکدهء حقوق ساوت‌وسترن؛ سرهنگ دوم، نیروی هوایی ایالات متحده (بازنشسته).

۵۴. دکتر سلمی وحید – مدیر اجرایی برنامهء حقوق اسلامی، دانشکدهء حقوق هاروارد.

۵۵. پروفسور کری بوت والینگ – استاد علوم سیاسی، کالج آلبیون.

۵۶. پروفسور آلن اس. واینر – مدرس ارشد حقوق، دانشکدهء حقوق استنفورد.

۵۷. پروفسور الکس وایتینگ – استاد عملی، دانشکدهء حقوق هاروارد.

۵۸. پروفسور ریچارد اشبی ویلسون – کرسی برجستهء گلادستین در حقوق بشر، دانشگاه کنتیکت.

۵۹. پروفسور ریچارد جی. ویلسون – استاد بازنشستهء حقوق، دانشکدهء حقوق دانشگاه آمریکا واشنگتن.

۶۰. پروفسور کاترین جی. یانگ – معاون دانشکده برای برنامه‌های دانشکده و جهانی، دانشکدهء حقوق بوستون کالج.

۶۱. پروفسور ساندرا کولیور – افسر ارشد حقوقی، ابتکار عدالت جامعه باز.

۶۲. پروفسور پیتر جی. دانچین – دانشکدهء حقوق دانشگاه مریلند فرانسیس کینگ کری.

۶۳. پروفسور دیوید اسلاس – دانشکدهء حقوق دانشگاه سانتا کلارا.

۶۴. پروفسور ماتیانگای سیرلیف – دانشکدهء حقوق دانشگاه مریلند.

۶۵. پروفسور جنیفر ام. چاکون – دانشکدهء حقوق استنفورد.

۶۶. پروفسور جیمز سی. هاتاوی – دانشکدهء حقوق دانشگاه میشیگان.

۶۷. پروفسور سیتال کالانتری – دانشکدهء حقوق دانشگاه سیاتل.

۶۸. پروفسور جی باتلر – دانشکدهء حقوق دانشگاه ویرجینیا.

۶۹. پروفسور جولیان آراتو – دانشکدهء حقوق دانشگاه مریلند.

۷۰. پروفسور کارن جی. آلتر – استاد علوم سیاسی و حقوق، دانشگاه نورث‌وسترن.

۷۱. پروفسور کریستینا داوگیرداس – دانشکدهء حقوق دانشگاه میشیگان.

۷۲. پروفسور استیون آر. راتنر – استاد حقوق کالج برونو سیما، دانشکدهء حقوق دانشگاه میشیگان.

۷۳. پروفسور کریمه بنون – استاد حقوق لوئیس ام. سایمز، دانشکدهء حقوق دانشگاه میشیگان.

۷۴. پروفسور ایوان جی. کریدل – استاد حقوق ارنست دبلیو. گودریچ، دانشکدهء حقوق ویلیام و مری.

۷۵. پروفسور پل بی. استفان – استاد برجستهء حقوق جان سی. جفریز جونیور، دانشکدهء حقوق دانشگاه ویرجینیا.

۷۶. پروفسور اینگرید وورت – کرسی حقوق بین‌الملل هلن استرانگ کوری، دانشکدهء حقوق وندربیلت.

۷۷. پروفسور ویلیام اس. داج – کرسی حقوق تجارت جان دی. آیر، دانشکدهء حقوق دانشگاه کالیفرنیا، دیویس.

۷۸. پروفسور کاترینا لینوس – استاد حقوق ایروینگ جی. و النور دی. تراگن، دانشکدهء حقوق دانشگاه کالیفرنیا، برکلی.

۷۹. پروفسور لورل ای. فلچر – استاد حقوق صدراعظم، دانشکدهء حقوق دانشگاه کالیفرنیا، برکلی.

۸۰. پروفسور روکسانا آلتولز – استاد بالینی حقوق، دانشکدهء حقوق دانشگاه کالیفرنیا، برکلی.

۸۱. پروفسور الکسا کونیگ – مدیر اجرایی مرکز حقوق بشر، دانشکدهء حقوق دانشگاه کالیفرنیا، برکلی.

۸۲. پروفسور اریک استوور – مدیر دانشکدهء مرکز حقوق بشر، دانشکدهء حقوق دانشگاه کالیفرنیا، برکلی.

۸۳. پروفسور جیمی اوکانل – مدرس مقیم، دانشکدهء حقوق دانشگاه کالیفرنیا، برکلی.

۸۴. پروفسور شیرین سینار – استاد حقوق، دانشکدهء حقوق استنفورد.

۸۵. پروفسور جنی اس. مارتینز – استاد حقوق ریچارد ای. لانگ و رئیس دانشکده، دانشکدهء حقوق استنفورد.

۸۶. پروفسور مایکل جی. ویشنی – استاد بالینی حقوق ویلیام او. داگلاس، دانشکدهء حقوق ییل.

۸۷. پروفسور بریجیت نیکلاس – دانشکدهء حقوق دانشگاه کالیفرنیا.

۸۸. پروفسور کلودیا فلورس – استاد بالینی حقوق، دانشکدهء حقوق ییل.

۸۹. پروفسور آنا اسپین بردلی – استاد حقوق، دانشکدهء حقوق دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس (UCLA).

۹۰. پروفسور ژان گالبریت – استاد حقوق، دانشکدهء حقوق کری دانشگاه پنسیلوانیا.

۹۱. پروفسور بث ون شاک – استاد مدعو حقوق بشر لیا کاپلان، دانشکدهء حقوق استنفورد.

۹۲. پروفسور دایان ماری آمان – استاد ممتاز حقوق بین‌الملل، دانشکدهء حقوق دانشگاه جورجیا.

۹۳. پروفسور سینتیا جی. بروبیکر – استاد حقوق و مشاور حقوقی بین‌الملل.

۹۴. پروفسور اونا آ. هاتاوی –  دانشکدهء حقوق ییل.

۹۵. پروفسور هارولد هونگجو کُه –  دانشکدهء حقوق ییل.

۹۶. پروفسور رایان گودمن – دانشکدهء حقوق نیویورک.

۹۷. پروفسور دیوید کِی –  دانشکدهء حقوق دانشگاه کالیفرنیا، ارواین.

۹۸. پروفسور بث استیونز – دانشکدهء حقوق راتگرز.

۹۹. پروفسور جنیفر تراهان –  مرکز امور جهانی نیویورک.

۱۰۰. پروفسور سایرا محمد – دانشکدهء حقوق دانشگاه کالیفرنیا، برکلی.

۱۰۱. پروفسور جایا رامجی-نوگالس – دانشگاه تمپل.

۱۰۲. پروفسور نائومی روت-آریازا – ، دانشکدهء حقوق یوسی سانفرانسیسکو.

۱۰۳. پروفسور دیوید پی. استوارت – دانشگاه جرجتاون.

۱۰۴. پروفسور ریچل ای. ون لندینگهام –  دانشکدهء حقوق ساوت‌وسترن.

۱۰۵. پروفسور الکس وایتینگ –  دانشکدهء حقوق هاروارد.

۱۰۶. پروفسور سارا کلیولند – استاد حقوق بشر و قانون اساسی لوئیس هنکین، دانشکدهء حقوق کلمبیا.

۱۰۷. پروفسور کاتلین داتی – دانشکدهء حقوق دانشگاه جورجیا.

۱۰۸. پروفسور مری الن اوکانل – استاد حقوق رابرت و ماریون شورت، دانشگاه نوتردام.

۱۰۹. پروفسور دینا شلتون – استاد حقوق بین‌الملل منات/آن (بازنشسته)، حقوق دانشگاه جرج واشینگتن.

۱۱۰. پروفسور مارک آ. درامبل – مدیر مؤسسهء حقوق فراملی، دانشگاه واشینگتن و لی.

۱۱۱. پروفسور جیمز سیلک – استاد بالینی حقوق بشر بینگر، دانشکدهء حقوق ییل.

۱۱۲. پروفسور شیمین کیتنر – استاد حقوق بین‌الملل و تطبیقی آلفرد و هانا فروم، دانشکدهء حقوق دانشگاه کالیفرنیا، دیویس.

۱۱۳. پروفسور سایرا محمد – استاد حقوق، دانشکدهء حقوق دانشگاه کالیفرنیا، برکلی.

۱۱۴. پروفسور جایا رامجی-نوگالس – استاد حقوق آی. هرمان استرن، دانشکدهء حقوق بیزلی دانشگاه تمپل.

۱۱۵. پروفسور نائومی روت-آریازا – استاد برجستهء حقوق، دانشکدهء حقوق یوسی سانفرانسیسکو.

۱۱۶. پروفسور میلنا استریو – استاد چارلز آر. امریک جونیور - کافی هالتر اند گریسولد، دانشگاه ایالتی کلیولند.

۱۱۷. پروفسور مارگارت ساترثویت – استاد حقوق بالینی، دانشکدهء حقوق نیویورک.

۱۱۸. پروفسور بث استیونز – استاد برجسته، دانشکدهء حقوق راتگرز.

۱۱۹. پروفسور دیوید پی. استوارت – مدیر برنامهء دانشپژوهان حقوق جهانی، مرکز حقوقی دانشگاه جرجتاون.

۱۲۰. پروفسور جنیفر تراهان – استاد بالینی امور جهانی، مرکز امور جهانی نیویورک.

۱۲۱. پروفسور ریچل ای. ون لندینگهام – استاد حقوق، دانشکدهء حقوق ساوت‌وسترن؛ سرهنگ دوم، نیروی هوایی ایالات متحده (بازنشسته).

۱۲۲. دکتر سلمی وحید – مدیر اجرایی برنامهء حقوق اسلامی، دانشکدهء حقوق هاروارد.

۱۲۳. پروفسور کری بوت والینگ – استاد علوم سیاسی، کالج آلبیون.

۱۲۴. الیزابت وارد، دکترای حقوق – مشاور حقوقی متخصص در حقوق بین‌الملل بشر و حقوق پناهندگان.

۱۲۵. پروفسور آلن اس. واینر – مدیر برنامهء حقوق بین‌الملل و تطبیقی استنفورد.

۱۲۶. پروفسور کاترین جی. یانگ – معاون دانشکده برای برنامه‌های دانشکده و جهانی، دانشکده حقوق بوستون کالج. 


تاریخ انتشار: ۲ آوریل ۲۰۲۶

منبع: جاست سکیوریتی (Just Security)


https://irrcmr.com/post/929