به گزارش خبرگزاری آپا، مراسم رونمایی از کتاب «گفتار نفرت پراکن و جعل حقایق تاریخی در مدارس ارمنستان» که توسط مرکز ارتباطات استراتژیک (SKM) به زبانهای ترکی آذربایجانی و انگلیسی تهیه شده است، برگزار گردید.
این کتاب به تحلیل کتابهای درسی، منابع کمکآموزشی، ادبیات تکمیلی و سایر مواد آموزشی مورد استفاده در مدارس ارمنی اختصاص یافته است.
علی عبداللهیف، معاون رئیس مرکز ارتباطات استراتژیک و مدیر این طرح گفت هدف از این پژوهش، شناسایی موارد گفتار نفرت پراکن، نحوه معرفی گروههای قومی و ملی، تحریفات احتمالی حقایق تاریخی و شکلدهی به کلیشهها در این مواد آموزشی است.
در چارچوب این مراسم، نمایشگاه ویژهای توسط «مرکز ارتباطات استراتژیک» جمهوری آذربایجان با موضوع عناصر "گفتار نفرت پراکن و جعلهای تاریخی موجود در کتابهای درسی ارمنستان"، بهصورت تصویری به نمایش گذاشته شد.
در دهه های اخیر، نفرتپراکنی متقابل میان ارمنستان و جمهوری آذربایجان بر سر منطقه قراباغ کوهستانی/ آرتساخ جریان داشته است.
در اواخر دوران شوروی و همزمان با طرح ادعاهای ارضی بر سر قراباغ کوهستانی، تنشهای قومی اوج گرفت. رویدادهایی مانند کشتار ارامنه در سومقاییت در سال ۱۹۸۸ و متعاقب آن، جنگ تمامعیار سالهای ۱۹۹۲-۱۹۹۴ میان ارمنستان و جمهوری آذربایجان، منجر به آوارگی صدها هزار نفر از هر دو طرف شد. در این دوره، کتابهای درسی و محتوای آموزشی در هر دو کشور، بهطور نظاممند به تحریف حقایق تاریخی و ترسیم تصویری اهریمنوار از طرف مقابل پرداختند و بستر ایدئولوژیک نفرت را فراهم آوردند.
با آغاز جنگ دوم قراباغ در سپتامبر ۲۰۲۰، سخنان نفرتآمیز به اوج بیسابقهای رسید. در یکی از آشکارترین نمونهها، نورلان ابراهیماف، مدیر باشگاه فوتبال قراباغ در جمهوری آذربایجان، بهصراحت اعلام کرد که «باید همه ارمنیها را، چه پیر و چه جوان، بکشیم» که این سخنان بازتاب گستردهای در رسانههای بینالمللی یافت و بهشدت محکوم شد.
ارمنستان در شکایت خود به دیوان بینالمللی دادگستری (ICJ)، جمهوری آذربایجان را به «تخریب سیستماتیک گورستانها و میراث مذهبی ارمنیان» و «پاکسازی قومی» در قراباغ/آرتساخ متهم کرده است.
در سال های گذشته، دیدهبان حقوق بشر (HRW) و دیگر نهادها، موارد متعددی از اظهارات سطوح بالای مقامات جمهوری آذربایجان را که خواستار «ابراز نفرت عمومی نسبت به ارمنیها» شدهاند، مستند و منتشر کردهاند.
دادگاه اروپایی حقوق بشر در تاریخ ۲۶ مه ۲۰۲۰، رای محکومیت جمهوری آذربایجان را بهدلیل نقض دو ماده از کنوانسیون اروپایی حقوق بشر در ارتباط با پرونده «ماکوچیان و میناسیان علیه جمهوری آذربایجان و مجارستان» (شماره ۱۷۲۴۷/۱۳) صادر کرد که بر اساس این رأی دادگاه حقوق بشر اروپا، جمهوری آذربایجان با عفو و آزادی رامیل صفروف، افسر ارتش این کشور که به قتل گورگن مارگاریان، افسر ارتش ارمنستان، با ۱۶ ضربه تبر در خوابگاه مرکز آموزشی ناتو در بوداپست مجارستان مجرم شناخته شده بود و همچنین تجلیل از او بهعنوان یک قهرمان ملی، قواعد بینالمللی را نقض کرده است.
همچنین، پرونده «ارمنستان علیه جمهوری آذربایجان» تحت عنوان «شکایت از جمهوری آذربایجان بخاطر سیاست چندیندهه تبعیض نژادی» علیه جمعیت ارمنی قراباغ در دیوان بینالمللی دادگستری در جریان است و روند رسیدگی به آن ادامه دارد و آخرین دستور دیوان در دسامبر ۲۰۲۵، مهلت ارسال لوایح کتبی را برای اکتبر ۲۰۲۶ و اوت ۲۰۲۷ تعیین کرده است. با وجود اعلام آمادگی نیکول پاشینیان، نخست وزیر ارمنستان برای انصراف مشروط ارمنستان از این شکایت به شرط امضای توافق نامه صلح میان دو کشور، هیچ اقدام رسمی برای پسگرفتن این شکایت از سوی دولت ارمنستان صورت نگرفته است.
گزارشهای ناظران بینالمللی حاکی از آن است که پس از پیروزی نظامی جمهوری آذربایجان در سال ۲۰۲۰ و اعلام صرف نظر کردن ارمنستان از ادعای ارضی و تاریخی درباره قراباغ کوهستانی توسط نیکول پاشینیان، نخست وزیر ارمنستان، و پاکسازی قومی بیش از 120 هزار ارمنی بومی از این منطقه، موج نفرتپراکنی علیه ارمنیها در جمهوری آذربایجان نهتنها کاهش نیافته، بلکه بهصورتی نهادینهشده توسط دولت باکو پیگیری می شود، بطوریکه مقامات باکو از واژه جعلی آذربایجان غربی برای اطلاق به ارمنستان استفاده می کنند..