نام او ظاهرالدین ابراهیموف است. او در میان فعالان تالش به عنوان چهرهای شناختهشده در عرصه فعالیتهای اجتماعی و دفاع از هویت تالشی مطرح است. بنا بر اطلاعات منتشرشده، ابراهیموف که ساکن یکاترینبورگ بود، در اواخر مارس ۲۰۲۵ ناپدید شد. متعاقباً، رسانههای جمهوری آذربایجان گزارش دادند که او توسط «سرویس امنیت دولتی جمهوری آذربایجان» به باکو منتقل و علیه وی پروندهای کیفری با ماهیت امنیتی گشوده شده است.
اتهامات واردشده سنگین است. مقامات باکو او را به «خیانت به دولت»، «ارتباط با ساختارهای خارجی» و «اقدام علیه تمامیت ارضی» این کشور متهم کردهاند. با این حال، روایت دیگری نیز در این میان وجود دارد. شماری از فعالان تالش معتقدند که اصل ماجرا به فعالیتهای فرهنگی، اجتماعی و هویتی او بازمیگردد. به باور آنها، پرونده ابراهیموف بخشی از بستر وسیعتری از چالشهای پیشروی فعالان قومی و فرهنگی در جمهوری آذربایجان است.
در سوی مقابل، مقامات جمهوری آذربایجان تأکید کردهاند که این پرونده نه ماهیت سیاسی دارد و نه قومی، بلکه صرفاً یک موضوع حقوقی-قضایی مرتبط با امنیت ملی است. با این وجود، نکتهای که بر حساسیت این پرونده میافزاید، مکان بازداشت اوست: مکان بازداشت اولیه او روسیه بود، نه جمهوری آذربایجان. همین ناپدید شدن مرموزانه در روسیه و انتقال اجباریاش به باکو، واکنشهای گسترده و پرسشهای بیپاسخ بسیاری را برانگیخته است.
برای جامعه تالش، این ماجرا فراتر از یک پرونده فردی است؛ این پرونده به مقوله زبان مادری، فعالیتهای فرهنگی و خطکش باریک میان تأمین امنیت ملی و حفظ آزادی بیان گره خورده است.