عنوان کتاب: ساحت‌های بی‌عدالتی: نوید اخلاقیِ زیستِ اقلیت‌ها

نویسنده: برونو پرو

فرمت: کتاب الکترونیک

زبان: انگلیسی

سال انتشار: ۲۰۲۵ 

انتشارات ام‌آی‌تی، کمبریج

موضوعات: کثرت‌گرایی فرهنگی، برابری/فلسفه، حقوق مدنی اقلیت‌ها، تبعیض، شرایط اجتماعی اقلیت‌ها


درباره  کتاب:

این کتاب به این پرسش می‌پردازد که چگونه می‌توان از حقوق اقلیت‌ها در جوامع دموکراتیک به بهترین نحو محافظت کرد؛ موضوعی که از زمان لغو سیاست‌های «تبعیض مثبت» توسط دیوان عالی آمریکا، به یکی از بحث‌های داغ و محوری این کشور تبدیل شده است. در اروپا نیز سیاست‌های مربوط به اقلیت‌ها با چالش‌های جدی روبه‌روست. گروه‌های ارتجاعی با سوءاستفاده از مفهوم اقلیت، خود را نیازمند حمایت‌هایی مشابه اقلیت‌های واقعی جلوه می‌دهند. از سوی دیگر، مفهوم «طبقه  تحت حمایت» (protected class) این خطر را دارد که به رقابت میان گروه‌های اقلیت دامن بزند. همچنین در عصر الگوریتم‌ها، خودِ مفهوم اقلیت دستخوش دگرگونی شده است؛ به‌گونه‌ای که «قانون میانگین‌ها» جای «قانون اکثریت» را گرفته است.

برونو پرو در کتاب «ساحت‌های بی‌عدالتی» نشان می‌دهد که چگونه می‌توان سیاست‌های اقلیتی را پویا کرد و مبارزه با تبعیض را به سودی همگانی تبدیل نمود. او پیشنهاد می‌کند که تجارب اقلیت‌ها را به‌گونه‌ای پیوندی و رابطه‌مند (relational) در نظر بگیریم؛ به این معنا که نحوه  اداره  هر فرد، به‌طور مستقیم بر دیگری تأثیر می‌گذارد. برای نمونه، مقررات حقوقی که از جنسیت حمایت می‌کند، می‌تواند برای حمایت از نژاد نیز به کار رود؛ و قوانینی که از معلولیت حمایت می‌کنند، می‌توانند از سن، گرایش جنسی یا طبقه  اجتماعی حمایت نمایند. پرو این رویکرد را «درون‌تقاطعی» (intra sectionality) می‌نامد؛ مفهومی نوین و راهبردی حقوقی بدیع که بر ایده  «تقاطعی‌گری» (intersectionality) بنا شده است.

این کتاب با بهره‌گیری از نمونه‌های عینی متعدد (از جمله تبعیض در محیط کار و دسترسی به مراقبت‌های بهداشتی، فنون نوین مشورت‌دهی، رویه‌های تدریس خلاقانه، و...) و پیوند آن‌ها با تاریخ جنبش‌های اقلیتی، جامعه‌شناسی خشونت و نظریه‌های معاصر عدالت، یکی از بزرگ‌ترین آثار کلاسیک فلسفه سیاسی یعنی «ساحت‌های عدالت: دفاعی از کثرت‌گرایی و برابری» نوشته  مایکل والزر را به‌روز می‌کند. پرو در نهایت نشان می‌دهد که حضور اقلیت‌ها می‌تواند اشکال تازه‌ای از مسئولیت‌پذیری متقابل را به ما بیاموزد  و آنچه یک جامعه  سیاسی را به هم پیوند می‌دهد، بیش از اشتراک در اصول اخلاقی، هم‌نوایی و تشابه تجارب عملی از بی‌عدالتی است.




https://irrcmr.com/post/1067