متن کامل سخنرانی رئیس مرکز پژوهشی حقوق اقلیتها در هجدهمین مجمع اقلیت های سازمان ملل در ژنو بشرح ذیل است :
«سلام خانم ها و آقایان
خیلی خوشحالم بعنوان فردی که سالها در دانشگاه در خصوص اقلیت ها و حقوق بشر نوشته و تدریس کرده ام، در مجمع مسائل اقلیت ها هستم. لازمه به رسمیت شناختن سهم اقلیتها در ساختارهای متنوع جامعه، دو اصل عدم تبعیض و مشارکت موثر در زندگی عمومی است که ارکان اعلامیه 1992 سازمان ملل در خصوص اقلیت ها می باشد.
علاوه بر اصل عدم تبعیض و برابری همه شهروندان، حقوق اقلیت های دینی در اصول 13 و 64 قانون اساسی ایران با رویکرد «تبعیض مثبت» شناسایی شده است؛ مصادیق فراوانی عملی نیز وجود دارد.
سال گذشته در هفدهمین نشست مجمع، بر «بازنمایی اقلیت ها در فضاهای عمومی» تاکید شد؛ با همین رویکرد، مترو «مریم مقدس» با معماری خیره کننده در تهران، اکنون در آستانه افتتاح است.
تاریخ طولانی ایران و شکل گیری «ملت تاریخی» باعث شده است که حتی اقلیت های دینی در ایران، از اطلاق واژه اقلیت استقبال نکنند و خود را «ایرانیان غیرمسلمان» بنامند؛ این بدلیل مشارکت تاریخی آنها در ساخت ایران است؛ که الگویی بی نظیر از همزیستی مسالمت آمیز را به نمایش گذاشته است.
امروز مهمترین مشکل اقلیت ها در ایران، همان مشکل عموم مردم یعنی تحریم های ناعادلانه است.
ما در مرکز پژوهشی حقوق اقلیت ها، بعنوان یک مرکز غیردولتی و دانشگاهی، حقوق و مسایل اقلیت ها را در سطح داخلی و بین المللی بررسی می کنیم و از تعامل با سایر ان جی او و مجامع تخصصی اقلیت استقبال می کنیم. خوشحالیم که با آثار علمی از جمله همین کتاب «مفهوم اقلیت در اسناد بین المللی حقوق بشر» توانسته ایم، مطالعات حقوقی و بین المللی اقلیت را ارتقاء بخشیم.
به گواه اسناد بین المللی حقوق بشر، یکی از ویژگی های گروه اقلیت، وفاداری به جامعه ملی است و گروه هایی که این اصل را نقض می کنند از دایره حمایتی حقوق بین الملل اقلیت ها خارج هستند.
ما معتقدیم مهمترین مانع برسمیت شناختن سهم اقلیتها در ساختارهای متنوع جامعه، رویکردهای سیاسی، دوگانه و استفاده ابزاری از اقلیت ها می باشد که در طول بحرانها مانند حضور اقلیت های قومی اویغور، ترکمن و چچنی در سوریه شاهد بودیم».
***
همچنین در پیش نشست هیجدهمین جلسه مجمع اقلیت های سازمان ملل و در دیدار صیمیانه نیکولاس لورات گزارشگر شورای حقوق بشر در امور اقلیت ها با سمن ها و ان جی او ها ، رئیس مرکز پژوهشی حقوق اقلیت ها با اشاره به دستور کار «ایجاد اعتماد و انسجام اجتماعی: پرداختن به موانع همزیستی مسالمتآمیز» گفت : امروزه کمتری کشوری را می توان پیدا کرد که جامعه ای تک قومی باشد، در اغلب کشورها تنوع قومی، مذهبی و فرهنگی وجود دارد. حتی اگر کشوری بلحاظ جمعیتی یکدست باشد باز برای همزیستی مسالمت آمیز در سطح بین المللی، متعهد به احترام به تنوع فرهنگی است. کشورهایی که بدنبال انسجام اجتماعی ساختگی و اجباری هستند عامل فجایعی مانند نسل کشی فیزیکی، فرهنگی و جابجایی اجباری شده اند؛ اطلاق نام یک قوم بر یک کشور نه تنها ارزشی محسوب نمی شود، بلکه گاه در سطح بین المللی موجب تمسخر می گردد.
استاد حقوق بین الملل دانشگاه در ادامه خطاب به گزارشگر امور اقلیت های سازمان ملل گفت: همزیستی مسالمت آمیز از طریق احترام، برابری، مشارکت موثر، ترویج و آموزش متقابل فرهنگی آنگونه که در اعلامیه 1992 سازمان ملل در خصوص اقلیت ها آمده است، بویژه در دوران کنونی آنارشیسم بین المللی اهمیت فراوان دارد. من از کشوری هستم که سابقه هزاران ساله در نمایش الگوی همزیستی مسالمت آمیز در داخل و در خارج دارد، اما اکنون کشورم شاهد اقدامات سیستماتیک برخی از کشورها و گروهها برای از بین بردن این انسجام تاریخی هست. آنها با همه اجزاء ملت تاریخی ایران و اقوام آن اعم از: آذری، کرد ، بلوچ ، ترکمن ، عرب ، لر، تالش، بختیاری و گیلکی که همگی از دوران تدوین منشور کوروش کبیر تاکنون، پیام آور صلح و عدالت جهانی بوده اند، مشکل دارند.
رئیس مرکز پژوهشی حقوق اقلیت ها در ادامه تاکید کرد: محور فعالیت گروه های ضدایرانی بر نفرت پراکنی قومی و مذهبی استوار است که از طریق دهها شبکه تجزیه طلب نفرت پراکن در اروپا، امریکا و برخی از دیگر کشورها فعالیت می کنند. آنها حتی از فوتبال و زبان مادری نیز برای نفرت پراکنی قومی و ایجاد درگیری های ساختگی بین قومی استفاده می کنند. از اینرو، توانمندسازی حقوق بین الملل بشر برای مقابله با نفرت پراکنی قومی و مذهبی و جلوگیری از سوء استفاده گروه های تجزیه طلب از اهرم های حقوقی اهمیت مضاعف برای همزیستی مسالمت آمیز دارد.
دکتر کاظمی در پایان افزود: ما در مرکز پژوهشی حقوق اقلیت ها، مطالعات ارزشمندی انجام دادیم و تمایل داریم آنها را طریق سایت مان به آدرس irrcmr.com با سمن ها به اشتراک بگذاریم.














