در سخنرانی خانم الیز کورنو (Elise Cornu)، رئیس بخش اقلیتهای ملی و زبانهای اقلیت شورای اروپا، در چارچوب جلسه اول مجمع امور اقلیت ها با موضوع «ایجاد اعتماد و انسجام اجتماعی: رسیدگی به موانع همزیستی مسالمتآمیز»، وی تأکید کرد که حفاظت از اقلیتهای ملی برای حقوق بشر، دموکراسی و در نهایت برای صلح، امری اساسی است. او تأکید کرد که رویکردی که احترام، درک و مدارا نسبت به زبانها، تاریخها و فرهنگهای اقلیت را تشویق کند، دیدگاههای چندگانه را در آموزش تاریخ و پژوهش به رسمیت بشناسد و گفتوگوی بین فرهنگی را ترویج دهد، کلید ساختن جوامع فراگیر و منسجم است که در این نوع جوامع، تنوع به عنوان یک غنا و قدرت تلقی میشود.
در حاشیه هجدهمین نشست مجمع امور اقلیت ها در ژنو، دیدارهای هیات شورای اروپا با نیکولاس لورات (Nicolas Levrat)، نماینده ویژه سازمان ملل در امور اقلیتها، و کریستف کمپ (Christophe Kamp)، کمیسر عالی سازمان امنیت و همکاری اروپا در امور اقلیتهای ملی، برگزار شد.
متن کامل سخنرانی الیز کورنو در هجدهمین نشست مجمع سازمان ملل در امور اقلیتها که به زبان فرانسوی ارایه شد:
ژنو، ۲۷ نوامبر ۲۰۲۵
شورای اروپا یک سازمان پیشگام در حمایت از اقلیتهای ملی است، که این امر به لطف معاهدات محوری و بینظیر آن یعنی «کنوانسیون چارچوب حمایت از اقلیتهای ملی» و «منشور اروپایی زبانهای منطقهای یا اقلیتی» محقق شده است.
آقای آلن برسه (Alain Berset)، دبیرکل شورای اروپا، اخیراً تأکید کردهاست که حمایت از اقلیتهای ملی برای حقوق بشر، برای دموکراسی و در نهایت، برای صلح، امری اساسی است.
اغلب اوقات، تنوع جوامع به اندازه کافی در برنامههای درسی مدارس منعکس نمیشود. این موضوع به ویژه در آموزش تاریخ به چشم میخورد که همچنان دیدگاه اکثریت جمعیت را منتقل میکند و وجود اقلیتها و سهم آنها در جامعه را کماهمیت جلوه میدهد. این فقدان نمایندگی اقلیتها در حوزه آموزش، به حاشیهرانی آنها را تداوم بخشیده و کلیشهها و تعصبات را در جامعه تقویت میکند. این خطر به ویژه در شرایط کنونی که با افزایش بیگانههراسی و وخامت امنیت بینالمللی برجسته میشود، آشکارتر است.
بنابراین، دولتها موظفند نه تنها اطمینان حاصل کنند که افراد متعلق به اقلیتها میتوانند حق یادگیری زبان و شناخت تاریخ و فرهنگ خود را اعمال کنند، بلکه باید اطمینان حاصل کنند که آموزش درباره حضور اقلیتها، زبانها، تاریخ و فرهنگ آنها، بخشی از آموزش عمومی ارائه شده به همه افراد باشد.
رسانهها نیز میتوانند درک بهتری از اقلیتها و نیازهایشان ایجاد کرده و از این طریق، شمول اجتماعی را تقویت کنند. آنها بسترهای مهمی را برای بیان و آگاهیبخشی عمومی درباره چالشهایی که اقلیتهای ملی با آن روبرو هستند، فراهم میآورند.
رویکردی که احترام، درک و مدارا نسبت به زبانها، تاریخ و فرهنگهای اقلیتها را تشویق کند، چندگانگی دیدگاهها در آموزش و پژوهشهای تاریخی را به رسمیت بشناسد، و گفتوگوی بینافرهنگی را ترویج دهد، برای ساختن جوامع فراگیر ضروری است؛ جوامعی که در آنها تنوع نه به عنوان یک مشکل، بلکه به عنوان منبعی از غنا و قدرت تلقی میشود.
COE