این موسسه مستندسازی حقوق بشر در جدیدترین گزارش خود تصریح کرده است: مدل حکمرانی در حال ظهور در سوریه ترکیبی از اقتدارگرایی و عناصر افراطی است و این نوع حکمرانی تهدیدی جدی برای ثبات منطقهای و منافع راهبردی آمریکا در این منطقه است. در این نظام حکمرانی در سوریه، شبکهای از مراجع مسلح موازی، نظامهای قضایی ایدئولوژیک و ساختارهای امنیتی غیرشفاف، فضایی را ایجاد کردهاند که به رشد گروههای افراطی دامن میزند.
دکتر ینس کریناث، مدیر این موسسه، در این گزارش که در نشست بین المللی آزادی مذهبی در واشنگتن در 3 فوریه، ارائه شد، تصریح کرده است: "اقلیتهای بومی سوریه، از جمله علویان، دروزیها، کردها، ایزدیها و جوامع کهن مسیحی، هدف خشونتهای سیستماتیک، آدمربایی، جابجایی اجباری و محو فرهنگی قرار گرفتهاند. اقدامات مقامات حکومت جولانی، این جوامع را در معرض جرایم فاحشی قرار داده که ممکن است به آستانه نسلکشی برسد."
.jpeg)
این گزارش با اشاره به ادغام شبهنظامیان افراطی در نهادهای امنیتی و حکومتی سوریه بدون هرگونه نظارت یا پاسخگویی، خاطرنشان میکند که این روند یک الگوی خطرناک برای کل منطقه غرب آسیا ایجاد میکند. این نگرانی وجود دارد که این بازیگران، فعالیتهای خود را به همسایگان از جمله اسرائیل، اردن و کشورهای حاشیه خلیج فارس گسترش دهند.
توصیههای کلیدی این گزارش به سیاستگذاران بینالمللی و به ویژه ایالات متحده عبارتند از:
- تغییر در تعامل: بازنگری فوری در تعامل با دولت انتقالی سوریه و تعیین خط قرمزهای مشخص در قبال ادغام عناصر افراطی و حمایت از اقلیتها.
- حمایت از فدرالیسم: پشتیبانی از یک چارچوب فدرالی به عنوان تنها راهحل عملی برای حفظ تمامیت ارضی سوریه و تضمین خودمختاری و امنیت اقلیتها در بلندمدت.
- مشروط کردن کمکها: مشروط کردن کمکهای بشردوستانه و بازسازی به رعایت معیارهای مشخص حاکمیت قانون، نظارت قضایی غیرنظامی و حذف افراد و گروههای تحریمشده افراطی.
- پاسخگویی و نظارت: تقویت مکانیسمهای مستندسازی جنایات برای پیگرد قانونی عوامل جنایات در آینده و ایجاد سازوکارهای نظارتی بینالمللی تحت نظر سازمان ملل برای پیشگیری از نسلکشی.
این گزارش در پایان هشدار میدهد که ادامه روند کنونی در سوریه و مشروعیت بخشیدن بینالمللی به ساختارهای حکمرانی موجود در این کشور نه تنها ثبات پایدار در سوریه را غیرممکن میسازد، بلکه جامعه جهانی را در قبال جرایم گسترده علیه غیرنظامیان، به ویژه اقلیتهای آسیبپذیر، مسئول میکند.
گفتنی است وضعیت همه مردم سوریه پس از پانزده سال درگیری نظامی، تحریمهای غربی و بحرانهای اقتصادی و انسانی و تجاوزات مکرر رژیم صهیونیستی، بسیار دشوار و پیچیده است. این بحران تمام گروههای جمعیتی از جمله گروه های قومی و مذهبی مختلف را تحت تأثیر قرار داده است:
کردهای سوریه در شمال و شمال شرق سوریه (مناطق موسوم به "روژاوا") خودمختاری اداری دارند، اما با چالشهای امنیتی (تهدید از سوی داعش و دیگر گروهها)، فشار اقتصادی و تنشهای ژئوپلیتیکی با حکومت دست نشانده جولانی و ترکیه روبرو هستند.
جمعیت مسیحیان سوریه به دلیل جنگ، ناامنی و مهاجرت به شدت کاهش یافته است. آنها اغلب در معرض خشونتهای فرقه ای و تهدید گروههای افراطی و تکفیری و وهابی بوده اند.
اسماعیلیان، دروزیها و بخصوص علویان هر کدام وضعیت بحرانی خاص خود را در مناطق تحت کنترل دولت جولانی یا سایر نیروها تجربه می کنند.
ارمنی ها و سایر اقلیتهای قومی مجبور به ترک سوریه شده اند.
شبکها و ایزدیها به ویژه قربانی جنایات داعش و گروه تحریر شام محمد جولانی شده اند.
این وضعیت، نتیجۀ درگیری های چندوجهی با بازیگران داخلی و خارجی متعدد است. گزارش های منابع بین المللی معتبر مانند سازمان ملل، سازمان های حقوق بشری یا خبرگزاری های حرفه ای که به صورت مستند گزارش می دهند، حکایت از فروپاشی نظام دیرینه و تمدنی اقوام و اقلیت های سوریه در نتیجه دخالت های خارجی دارد که به فاجعه انسانی مبدل شده است.