فرایند تصویب این قطعنامه که توسط غنا پیش برده شد، بر ضرورت جبرانخواهی، عدالت ترمیمی و تحول ساختاری برای مقابله با پیامدهای پایدار بردهداری، از جمله نژادپرستی سیستماتیک علیه مردم آفریقایی تبار، تأکید دارد. رئیس جمهور غنا این قطعنامه را «مسیری برای التیام و عدالت ترمیمی» توصیف کرد.
ترجمه اهمّ محورهای این قطعنامه با استناد به گزارشهای سازمان ملل متحد و منابع معتبر که آمریکا و اسراییل و آرژانتین به آن رای منفی دادند، از این قرار است:
• از قرن پانزدهم تا پایان قرن نوزدهم، قاچاق و بردگی نژادی آفریقاییها به عنوان یک نظام گسترده، سازمانیافته و نهادمند از خشونت، بهرهکشی، تحقیر و سلطه نژادی درآمده بود که دولتها، نهادهای خصوصی و دیگر ذینفعان در آن مشارکت داشتند.
• این تجارت به بزرگترین مهاجرت اجباری در تاریخ و یکی از طولانیترین نظامهای بهرهکشی دستهجمعی سازمانیافته تبدیل شد که طی آن میلیونها آفریقایی در جریان دستگیری، بازداشت و حملونقل در اقیانوسها جان خود را از دست دادند.
• نظام بردگی در قاره آمریکا، نخستین بردگی نژادی را ایجاد کرد که «تولیدمثل انسانی را به مکانیسمی برای انباشت سرمایه تبدیل کرد و سلسلهمراتب نژادی را به عنوان اصل راهنما در نظم سیاسی و اقتصادی بینالمللی نهادینه ساخت.»
• این قطعنامه همچنین به کنوانسیون ۱۹۲۶ جامعه ملل برای سرکوب تجارت برده و نیز اعلامیه دوربان ۲۰۰۱ اشاره میکند.
بندهای عملیاتی (Operative clauses)
بند ۱: مجمع عمومی سازمان ملل، قاچاق آفریقاییهای به بردگی گرفته شده، بردگی نژادی آفریقاییها، بردگی و تجارت فراآتلانتیک برده را به عنوان غیرانسانیترین و پایدارترین بیعدالتی علیه بشریت به طور قاطع محکوم میکند.
بند ۲: مجمع عمومی اعلام میدارد که قاچاق آفریقاییهای به بردگی گرفته شده و بردگی کالاوار نژادی آفریقاییها، شدیدترین جنایت علیه بشریت را تشکیل میدهد.
بند ۳: مجمع عمومی تأیید میکند که این جنایت به دلیل مقیاس، مدت، ماهیت سیستمی، وحشیگری و پیامدهای پایدار که تا امروز ادامه دارد، در این رتبه قرار میگیرد.
بند ۴: مجمع عمومی تصریح میکند که قاچاق و بردگی نژادی آفریقاییها نقض قواعد آمره حقوق بینالملل (Jus Cogens) محسوب میشود.
بند ۵: مجمع عمومی خواستار رفع غمها و شکایات تاریخی از طریق اقدامات ملموس برای جبران بیعدالتیهای تاریخی علیه آفریقاییها و مردم آفریقاییتبار میشود.
بند ۶: مجمع عمومی خواستار بازگرداندن فوری، بیقیدوشرط و بدون هزینه اموال فرهنگی، اشیاء هنری، بناهای تاریخی، آثار موزهای، نسخهای خطی، اسناد و آرشیوهای ملی میشود که برای کشورهای مبدأ ارزش معنوی، تاریخی، فرهنگی یا دیگر دارند.
بند ۷: مجمع عمومی از کشورهای عضو میخواهد از ابتکارات با هدف برقراری عدالت و جبران حمایت کنند و برنامههای آموزشی جامع، ابتکارات حفظ حافظه تاریخی و تحقیقات دانشگاهی درباره بردهداری را ترویج دهند.